Emine Gönül Ertanış

KiÅŸilikli bir insan. O’ onurlu bir insan. O’ gururlu bir insan. En önemlisi insan gibi bir insan.Ä°nsanlara olan bütün güvenimin sarsıldığı, kendimi herkese kapattığım bir dönemde karşılaÅŸtım O’nunla.

Hani insanı insan yapan değerler vardır; Gururlu ve onurlu olmak gibi.
Kendinden emin olmanın verdiÄŸi naif’liÄŸe sahip olmak gibi. Vicdan ve merhamet duygularına sahip olmak gibi. O bunların hepsine ve daha fazlasına sahipti.

ArkadaÅŸlikların, dostlukların, güvenin, sevginin ve saygının sorumsuzca tüketildiÄŸi…. Ä°liÅŸkilerin tamamen menfaat ve çıkar iliÅŸkilerine dönüştüğü bu ortamda O’nunla karşılaÅŸmak benim için büyük bir ÅŸans oldu. TeÅŸekkürler “GÃœZEL Ä°NSAN” seni tanıma ÅŸansını bana verdiÄŸin için teÅŸekkürler.

O’nu yazmak isteyiÅŸim bu yüzdendir. Böyle bir yüreÄŸi, böyle bir asaleti, en önemlisi de böyle bir insanı baÅŸkaları da tanısın istedim. Tanısınlar ki yüreklerine insanlık tohumları ekilsin.

İlk bakışta anlayamazsınız onu, tek kaşı yukarda, anlaşılmayacak kadar ters biri olarak görürsünüz . Çünkü bu yönüyle yaklaşır insanlara.

Düşünürsünüz, “Karşısındakinin sabrını mı ölçmek istiyor ya da kendisine verilen deÄŸerin ne kadar süreceÄŸini mi bilmek istiyor. Bu yüzden mi böyle yaklaşıyor diye.” Ya da, “çok kaprisli, kendini beÄŸenmiÅŸ ukala” diye düşünebilirsiniz.

Hani bazı anlar vardır; Bakarsın ve gördüğünü yakalarsın ya, ben de öyle bir an yakaladım O’nun bakışlarında.İçinde öyle güzel sevgi ışıltıları vardı ki; yüreÄŸinin bütün güzelliÄŸi sanki gözlerinde yazılıydı. O an nasıldı? Nasıl duygular içerisindeydi? Bilinmez. Ama ben o bakışlarda sevgisinin büyüklüğünü ve ulaşılmazlığını, merhametinin sonsuzluÄŸunu, yaÅŸanmışlıklarının vaktinden önce olgunlaÅŸtırdığı o kocaman ve güzel yüreÄŸini gördüm. Sanki onu yıllardır tanıyormuÅŸum gibi….

Aslında O anlaşılması çok zor bir insandır. Kendisi, kendi için çok önemlidir. Onun içindir ki duygularını asla belli etmez. Kaldı ki ifade etmesini beklemek, çok büyük bir yanlışlık olur. O’nu, onun gözüyle görmek, yaÅŸamak, hissetmek gerekir.

Bu o kadar kolay mı? Tabii ki deÄŸil, hem de hiç kolay deÄŸil. O da bunu çok iyi biliyor. Çok iyi bildiÄŸi bir ÅŸey daha var ki O’ özel biridir. “Bunu da her duruÅŸuyla, tavırlarıyla ve konuÅŸmalarıyla adeta haykırır çevresine”. Ama O’ sevdiklerini de çok özel biri yapandır aynı zamanda.

Ancak sevgisini çok da savurgan kullanmaz. Hiç bir duygu karşılıksız kalmaz onda. Yeter ki vazgeçilmeyecek biri olsun sevdiklerinin nazarın da, yeter ki emek verilsin sevgisine ve yine yeter ki O’ hissetsin bütün bunları.Ä°ÅŸte o zaman dünyanın bütün güzelliklerini ayaklarınızın altında görürsünüz. Böyle bir güzelliÄŸi hissetmek için emek vermeye deÄŸmez mi sizce de?

Sevgisi bu kadar yüce olan bir insanın, ya sevgisizliği nasıl olur? Hiç düşündünüz mü?Buz gibi soğuk! Bıçak kadar da keskin! Peki sizce de doğal değil mi bu?

Sen, içindeki sevginin en güzelini, en verilmezliÄŸini ver…. Birileri gelip bu güzellikler ve incelikler karşısında bütün kıymet bilmemiÅŸliÄŸiyle şımarsın ya da gaflete düşsün!!.. Aman Allah’ım….Ä°ÅŸte bu bakışları da gördüm ben O’ insanda. Ãœrperdim açıkçası…. Çünkü, o bakışlarda ki soÄŸukluk korkunç boyutlardaydı. “YANLIÅžLARA ASLA AF YOK!”. Böyle haykırıyordu bakışları

Neden? diye sordum, kendi kendime…. Bir cevap bulmaya çalıştım…

Şunu bil ki güzel insan; bugünde, yıllar sonra da, dünyanın neresinde olursan senin için endişe eden, senin için dua eden biri olacak.

Evet “güzel insan”, “insan gibi insan” sen hiçbir zaman deÄŸiÅŸme olur mu. Kimseye, canım diyenlere bile, kendinden fazla asla deÄŸer verme. Verme ki o güzel duyguların, o güzel ruhun daha fazla incinmesin. Ta ki biri çıkıp sana, göğsünü gere, gere “iÅŸte buradayım; sadece senin duygularını istiyorum. Onu yüceltmek ve ömrümce sevmek için buradayım. Sevilmeyi haketmek için buradayım. Seni sen olduÄŸun için seviyorum” diyene kadar da, bunu ispat edene kadar da, kimseye kendinden fazla deÄŸer verme. Verme ki, sevmek dediÄŸimiz, ama anlamını ÅŸuursuzluklar da ve bencilliklerde harcadığımız o deÄŸerli anlam, senin erdeminde, kiÅŸiliÄŸinde ve insanlığın da bir deÄŸer kazansın.

“Çünkü Sen Ä°nsan Gibi Ä°nsansın”

Adın gibi, adına yaraşır…