Adamın biri artık karısının eskisi kadar iyi duymadığından korkuyormuş ve karısının işitme cihazına ihtiyaç duyduğunu düşünüyormuş. Ona nasıl yaklaşması gerektiğinden emin değilmiş. Bu durumu konuşmak için aile doktorunu aramış; doktor adamın karısının ne kadar duyduğunu anlayabilmesi için basit bir yöntem önermiş.
“Yapacağın ÅŸey ÅŸu, karından 40 adım ileride dur, normal bir konuÅŸma tonuyla bir ÅŸeyler söyle; eÄŸer duymazsa 30 adım ilerisinde aynı ÅŸeyi tekrarla, sonra 20 adım; cevap alana kadar aynı ÅŸeyi tekrarla”
O akÅŸam karısı mutfakta akÅŸam yemeÄŸini hazırlarken adam iÅŸlemi uygulamaya koymuÅŸ. 40 adım uzaklıktan karısına normal bir konuÅŸma tonuyla seslenmiÅŸ “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” Cevap yok. MutfaÄŸa biraz yaklaÅŸmış. Mesafeyi 30 adıma indirmiÅŸ ve soruyu tekrarlamış “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?”
Gene cevap yok. MutfaÄŸa biraz daha yaklaÅŸmış, mesafe 20 adım ve tekrar sormuÅŸ. “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” Hala cevap yok. Adam mutfağın kapısına gelmiÅŸ artık mesafe iyice azalmış ve soruyu tekrarlamış
“Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” Gene cevap alamamış.Bu sefer karısına iyice yaklaÅŸmış ve aynı soruyu tekrar sormuÅŸ. “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” “Hayatım beÅŸinci kez söylüyorum, Tavuk”
Hikayenin ana fikri:
Belki de genelde düşündüğümüz gibi problem daima karşımızdaki kişilerde olmayabilir.
Problemlerin sebebini birazda kendimizde aramalıyız.
