Emine Gönül Ertanış

Adamın biri artık karısının eskisi kadar iyi duymadığından korkuyormuÅŸ ve karısının iÅŸitme cihazına ihtiyaç duyduÄŸunu düşünüyormuÅŸ. Ona nasıl yaklaÅŸması gerektiÄŸinden emin deÄŸilmiÅŸ. Bu durumu konuÅŸmak için aile doktorunu aramış; doktor adamın karısının ne  kadar duyduÄŸunu anlayabilmesi için basit bir yöntem önermiÅŸ.
“Yapacağın ÅŸey ÅŸu, karından 40 adım ileride dur, normal bir konuÅŸma  tonuyla bir ÅŸeyler söyle; eÄŸer duymazsa 30 adım ilerisinde aynı ÅŸeyi tekrarla, sonra  20 adım; cevap alana kadar aynı ÅŸeyi tekrarla”

O akÅŸam karısı mutfakta akÅŸam yemeÄŸini hazırlarken adam iÅŸlemi uygulamaya  koymuÅŸ. 40 adım uzaklıktan karısına normal bir konuÅŸma tonuyla seslenmiÅŸ “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” Cevap yok. MutfaÄŸa biraz yaklaÅŸmış. Mesafeyi 30 adıma indirmiÅŸ ve soruyu tekrarlamış “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?”
Gene cevap yok. MutfaÄŸa biraz daha yaklaÅŸmış, mesafe 20 adım ve tekrar sormuÅŸ. “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” Hala cevap yok. Adam mutfağın kapısına gelmiÅŸ artık mesafe iyice azalmış ve soruyu  tekrarlamış
“Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” Gene cevap alamamış.Bu sefer karısına iyice yaklaÅŸmış ve aynı soruyu tekrar sormuÅŸ. “Hayatım bu akÅŸam yemekte ne var?” “Hayatım beÅŸinci kez söylüyorum, Tavuk”

Hikayenin ana fikri:
Belki de genelde düşündüğümüz gibi problem daima karşımızdaki kiÅŸilerde  olmayabilir.
Problemlerin sebebini birazda kendimizde aramalıyız.