Beşiktaş tarih yazdı..
Söylenecek pek çok şey var. Yazık oldu.. Beşiktaş Futbol Kulübünü bu hale getirenler umarım aklı selim düşünmeye başlarlar. Süleyman Seba’yı örnek almak şöyle dursun yönetimde tanıyan yok sanırım.
Hafta sonu oynanan Fenerbahçe - Beşiktaş maçından sonra Beşiktaş kulubü olabilecekler hakkında ipuçları vermişti ancak ne sporcular ne de medya bunun farkına varamayıp (ya da varıp) geride kalmış bir maç üzerinde yoğunlaşmaya devam ettiler. PAF takımı ile devam etme isteği vs aldı başını gitti. Sonunda da 8-0 gibi bir hezimet yaşadık. Liverpool’un 30 şutuna karşı sadece 4 şutla cevap verebildik ve bu 4 şutun da sadece 1 tanesi çerçeveyi buldu. Bu mudur ? Türk futbolu bu mudur? Evet mağalesef budur. Hala bu ülkede cımbızla ayıklanarak yazdığımız destanlar ! anlatılmaya devam ederse, eğer maç içerisinde rakip takımla ilgili öndeysek ‘ezdik’, gerideysek ‘dünya devi ancak bu kadar’ şeklinde tutarsız maç anlatımları yapılmaya devam ederse, hala Galatasaray’ın UEFA kupasını alması, Türkiye’nin dünya üçüncülüğü konuşulursa, en önemlisi gücümüzü bilinmezse nasıl ilerleriz. Doğru, dürüst, sözde değil özde centilmen olmadan ne yapabilirz.. Sadece futbol ile ilgilenmeden nasıl ilerleriz.
Trafik beşeri hayatın aynası gibidir. Trafikte yaşanan saygısızlıkların, bir araba öne geçmek için yapılan terbiyesizliklerin, sadece ben diyen zihniyetin bir diğeri de futbolda mağalesef. Eğer doğru olmazsak, hedefe gitmek için adımlar atmazsak ne yapabiliriz. Hep haklı olan biziz. Türkiye-Macaristan maçı sonrası kaç kişi çıkıp haksız şekilde yendik, aslında hakkımız değildi dedi. Tam tersinin bizim başımıza Türkiye’nin, Fenerbahçe’nin, Galatasaray’ın, Beşiktaş’ın başına geldiğini düşünün. Neler olabilirdi. Neler olurdu. İşimize bakmalıyız. Önümüze, hedefe bakmalıyız. Çıkan engellere takılmamalıyız. Hedefe ulaşmak için ne gerekiyorsa düzgün bir şekilde çalışmalıyız. Sadece kendimiz için değil, tüm olaylara karşı adil olmalıyız.
Futbol bizim için her şeyden önemli olursa, bizim yaşam biçimimiz olursa nasıl ilerleriz. Bu bir eğlencedir. Yenmek de vardır yenilmekte. Bu iş ciddidir. Ama bu kadar da değil. Hani son günlerde bir reklam dönüyor. Çok Abarttık! Hamurunu kabarttık diye. Bu işi bu kadar abartmamalıyız. İnsanlar çoluk çocuklarıyla bu kadar ilgileniyorlar mı acaba? Eşinin, çocuğunun, annesinin, babasının, kardeşinin yüzüne bakıyorlar mı? Futbolla ilgilendikleri kadar ilgileniyorlar mı? İlgilenenler için ne mutlu bir hayat. Çünkü hayat futbol değildir.
